سيف الدين سورى ( 543 - 544 ه . ق . ) ( 1148 - 1149 م . ) سيف الدين سورى در سال 543 هجرى براى گرفتن انتقام خون برادرش به غزنين لشكر كشيد . بهرام شاه از سيف الدين شكست خورد و به هندوستان گريخت . در سال 544 هجرى بهرام شاه به غزنين مراجعت كرد و سيف الدين را كشت . علاء الدين جهانسوز ( 544 - 556 ه . ق . ) ( 1149 - 1160 م . ) بعد از كشته شدن سيف الدين برادرش بهاء الدين سام جانشين او شد و براى گرفتن انتقام خون برادر خود عازم غزنين گرديد . اما در بين راه بيمار شد و درگذشت . بعد از مرگ وى برادرش علاء الدين حسين جانشين او شد . در سال 544 هجرى به غزنين تاخت . بهرام شاه غزنوى از او شكست خورد و به هندوستان گريخت . علاء الدين حسين بعد از تصرف غزنين بناى مخالفت را با سلطان سنجر گذاشت و هرات و مرغاب را تسخير كرد . سلطان سنجر در سال 547 هجرى او را مغلوب و دستگير گردانيد ، اما پس از چندى او را آزاد ساخت و بار ديگر به حكومت غور منصوبش كرد . سيف الدين محمد ابن علاء الدين حسين ( 556 - 558 ه . ق . ) ( 1160 - 1162 م . ) سيف الدين محمد ابن علاء الدين حسين بعد از مرگ پدر به سلطنت نشست ، اما بعد از مدت دو سال زمامدارى به دست سپهسالار خود كشته شد . غياث الدين ابو الفتح محمد ابن سام ( 558 - 599 ه . ق . ) ( 1162 - 1201 م . ) بعد از كشته شدن سيف الدين پسر عمويش غياث الدين جانشين او شد . در سال 569 هجرى شهر غزنين را از تصرف تركان غز خارج ساخت و در سال 571 هجرى هرات را كه در تصرف يكى از غلامان سنجر بود ، تصرف كرد . در همين زمان كرمان و سيستان و جوزجان و مرو و الرود را نيز ضميمه قلمرو خود ساخت و به توسعه دولت غوريه از سمت مغرب و جنوب همت گماشت . فتوحات چشمگير سلطان غياث الدين و برادرش شهاب الدين مقارن ايامى است كه سلسله خوارزمشاهيان در خوارزم تأسيس شده بود .